Πρώτες ύλες και κοιτάσματα

Πέντε πρώτες ύλες

Αγαθά που πιάνεις στο χέρι

Και τα πέντε μεταφέρονται από πόλη σε πόλη, μένουν στην αποθήκη και μπορούν να κλαπούν σε λεηλασία. Τα σταφύλια ξεχωρίζουν από τα άλλα τέσσερα: δεν πάνε σε κάποιο κτίριο, πάνε στην καλή διάθεση των πολιτών. Περισσότερα: Πληθυσμός και ικανοποίηση.

Και οι τιμές των κτιρίων πληρώνονται με αυτά τα αγαθά. Σε υψηλά επίπεδα κάθε κτίριο ζητά Σίδηρο και Μάρμαρο. Αν το νησί σου δεν έχει κανένα από τα δύο, φτάνεις σε αυτά τα επίπεδα με δεύτερη πόλη ή με εμπόριο. Η τιμή πρέπει να χωρά στην αποθήκη μονομιάς: Αποθήκη και προστατευμένο απόθεμα.

Από πού έρχονται οι πρώτες ύλες;

Από το νησί. Κάθε νησί έχει τρία κοιτάσματα: ένα κοίτασμα ξύλου, ένα κοίτασμα πέτρας και ένα κοίτασμα που δίνει την ειδική πρώτη ύλη του νησιού. Ένα κοίτασμα παράγει μόνο με εργάτες που δουλεύουν εκεί. Χωρίς εργάτες δεν υπάρχει παραγωγή.

Η πόλη σου δεν βγάζει τίποτα μόνη της και μπορεί να δουλέψει μόνο στα κοιτάσματα του δικού της νησιού. Στην άποψη νησιού πατάς ένα κοίτασμα και αποφασίζεις πόσους από τους άνεργους πολίτες σου θα στείλεις εκεί. Στο ίδιο κοίτασμα μπορούν να δουλεύουν πολλοί παίκτες: το νησί είναι κοινή πηγή για όλες τις πόλεις του.

Ειδική πρώτη ύλη

Το τρίτο κοίτασμα αλλάζει από νησί σε νησί: Μάρμαρο, Σίδηρος ή Σταφύλια. Γι’ αυτό τα νησιά δεν είναι ίδια μεταξύ τους. Όταν εγκαθίστασαι σε ένα νησί, αποκτάς πρόσβαση στην ειδική του πρώτη ύλη. Αυτό είναι το πρώτο που κοιτάς όταν ιδρύεις αποικία. Πώς ιδρύεται μια αποικία: Ανάκτορο και Διοικητήριο.

Το κοίτασμα το μεγαλώνουν οι παίκτες

Το κοίτασμα είναι κοινό αγαθό του νησιού: όλες οι πόλεις του νησιού μοιράζονται το ίδιο κοίτασμα. Το επίπεδό του το ανεβάζεις με δωρεά. Η δωρεά γίνεται πάντα σε ξύλο, όποιο κι αν είναι το κοίτασμα, και βγαίνει από την αποθήκη μιας από τις πόλεις σου στο νησί.

Κάθε νέο επίπεδο βαθαίνει το κοίτασμα: κάθε πόλη μπορεί να στείλει περισσότερους εργάτες σε αυτό, και ένα γεμάτο κοίτασμα παράγει περισσότερο. Στα πρώτα επίπεδα και κάθε εργάτης παράγει περισσότερο από πριν· όσο βαθαίνει το κοίτασμα, η δουλειά γίνεται πιο δύσκολη, κάθε εργάτης βγάζει λιγότερα και η ίδια ποσότητα θέλει περισσότερα χέρια. Το κέρδος δεν μένει σε όποιον έκανε τη δωρεά, ωφελεί όλους στο νησί. Όταν το κοίτασμα ανεβαίνει επίπεδο, όσοι έχουν πόλη στο νησί το βλέπουν στα Συμβάντα τους, μαζί με το νέο όριο και με το ποιος έκανε την τελευταία δωρεά. Όταν συμπληρωθούν οι δωρεές ενός επιπέδου, το κοίτασμα δεν μεγαλώνει αμέσως: αρχίζει να επεκτείνεται και φτάνει στο νέο επίπεδο ύστερα από λίγο. Στα πρώτα επίπεδα αυτό κρατά λίγο, σε κάθε επόμενο περισσότερο. Όσο επεκτείνεται, το κοίτασμα δεν δέχεται δωρεές, και ό,τι θα περνούσε το επίπεδο μένει στην αποθήκη σου. Ώσπου να φτάσει στο νέο επίπεδο, το νησί παράγει με το παλιό. Το κοίτασμα έχει ανώτατο επίπεδο: όταν φτάσει εκεί, δεν δέχεται άλλες δωρεές, και ό,τι περισσεύει πέρα από το ανώτατο επίπεδο μένει στην αποθήκη σου.

Κάθε πόλη έχει στο κοίτασμα τις δικές της θέσεις, και αυτό είναι το μόνο όριο για τους εργάτες: μια πόλη δεν μπορεί να στείλει σε ένα κοίτασμα περισσότερους εργάτες από έναν ορισμένο αριθμό, αλλά το πόσους εργάτες έχουν οι άλλες πόλεις του νησιού δεν αφαιρεί τίποτα από αυτόν. Όσο ανεβαίνει το επίπεδο του κοιτάσματος, μεγαλώνουν μαζί και οι θέσεις κάθε πόλης.

Έτσι, ακόμη και σε ένα πολυσύχναστο νησί ο καθένας μπορεί να γεμίσει τις δικές του θέσεις: όσοι ήρθαν πρώτοι δεν μπορούν να πιάσουν το κοίτασμα και να αφήσουν απέξω όσους έρχονται μετά. Το να μεγαλώνει το κοίτασμα συμφέρει πάλι όλους: αν κάνεις δωρεές μαζί με τους γείτονές σου, κάθε πόλη στο νησί βάζει περισσότερους εργάτες και κάθε εργάτης παράγει περισσότερο.

Όταν πατάς ένα κοίτασμα

Όταν πατάς ένα κοίτασμα στην άποψη νησιού, βλέπεις το επίπεδό του, πόσα βγάζει ένας εργάτης την ώρα, πόσοι εργάτες από όλες τις πόλεις δουλεύουν εκεί αυτή τη στιγμή, πόσες θέσεις έχει εκεί η πόλη σου πόση δωρεά θέλει το επόμενο επίπεδο, πόσο θα κρατήσει η επέκταση μόλις συμπληρωθεί και, όσο επεκτείνεται, πόσο μένει. Από εδώ τοποθετείς εργάτες και κάνεις δωρεές.

Το ποιος δουλεύει στο κοίτασμα δεν είναι μυστικό. Το παράθυρο δείχνει χωριστά κάθε παίκτη που έχει πόλη στο νησί: κάτω από το όνομα του παίκτη παρατάσσονται οι πόλεις του στο νησί, και δίπλα σε κάθε πόλη γράφει πόσους εργάτες έχει σε αυτό το κοίτασμα. Εκεί φαίνεται και πόσα έχει δωρίσει ως τώρα συνολικά κάθε παίκτης σε αυτό το κοίτασμα. Ένας παίκτης που έκανε δωρεά σε αυτό το κοίτασμα εμφανίζεται στη λίστα ακόμη κι αν δεν έχει πια πόλη στο νησί.

Ο ρυθμιστής με τον οποίο διαλέγεις τον αριθμό των εργατών σταματά στο μικρότερο από δύο όρια: τις θέσεις της πόλης σου σε αυτό το κοίτασμα και τους άνεργους πολίτες σου. Όσους εργάτες κι αν έχουν εκεί οι γείτονές σου, τις δικές σου θέσεις μπορείς πάντα να τις γεμίσεις.

Αρχιπέλαγη

Τα νησιά δεν είναι σκόρπια ένα ένα στη θάλασσα: στέκονται σε αρχιπέλαγη των τριών, με ανοιχτή θάλασσα ανάμεσά τους. Τα νησιά ενός αρχιπελάγους είναι πάντα πιο κοντά μεταξύ τους απ’ ό,τι στο πλησιέστερο νησί άλλου αρχιπελάγους. Κάθε αρχιπέλαγος έχει και τις τρεις ειδικές πρώτες ύλες: ένα νησί με Μάρμαρο, ένα νησί με αμπέλια και ένα νησί με Σίδηρο. Ένα αρχιπέλαγος, λοιπόν, είναι μια γειτονιά που στέκεται στα πόδια της: αν ιδρύσεις τη δεύτερη πόλη σου στο δικό σου αρχιπέλαγος, φτάνεις την πρώτη ύλη που σου λείπει με ένα σύντομο ταξίδι, ενώ για να απλωθείς σε άλλο αρχιπέλαγος χρειάζεσαι μεγαλύτερο ταξίδι μέσα από την ανοιχτή θάλασσα. Αν ο αριθμός των νησιών δεν διαιρείται ακριβώς με το τρία, το τελευταίο αρχιπέλαγος μένει με ένα ή δύο νησιά.

Ένας κόσμος έχει πολλά αρχιπέλαγη, και κάθε νησί έχει περιορισμένες θέσεις για πόλεις: σε γεμάτο νησί δεν ιδρύεται νέα πόλη. Πόσα νησιά και πόσες θέσεις πόλεων έχει ένας κόσμος αλλάζει από κόσμο σε κόσμο.

Όταν μπαίνεις πρώτη φορά σε έναν κόσμο, η πόλη σου δεν χτίζεται στην άδεια θάλασσα αλλά κοντά στους άλλους παίκτες: ο σκοπός είναι να έχεις γείτονες. Ωστόσο οι παίκτες δεν στοιβάζονται χωρίς όριο σε ένα νησί. Όταν ένα νησί φτάσει τον αριθμό που θεωρείται άνετος για τους νεοφερμένους, προτιμώνται τα γειτονικά του νησιά. Αν όλα τα κοντινά νησιά έχουν φτάσει αυτόν τον αριθμό, η αναζήτηση περνά στο πλησιέστερο κατάλληλο νησί. Ο λόγος δεν είναι μόνο ο συνωστισμός. Είναι και να μείνει στο νησί σου χώρος για τις δικές σου αποικίες. Αυτό δεν είναι κράτηση θέσης: μια θέση πόλης όπου δεν έχει χτιστεί πόλη είναι ανοιχτή σε όλους, και ο γείτονάς σου μπορεί να ιδρύσει εκεί αποικία όσο κι εσύ. Όσο μένει έστω μία θέση πόλης στον κόσμο, ο κόσμος δεν θεωρείται κλειστός. Εξαιτίας αυτών των κανόνων καμία πόλη που έχει ήδη ιδρυθεί δεν μετακινείται.

Όταν περνάς τον δείκτη πάνω από ένα νησί στον χάρτη, σημειώνονται τα άλλα νησιά του ίδιου αρχιπελάγους: και με έναν κύκλο και με λόγια κάτω από την ετικέτα. Σε οθόνη αφής δεν υπάρχει «πέρασμα του δείκτη», γι’ αυτό στη γωνία του χάρτη υπάρχει το κουμπί Αρχιπέλαγη. Μόλις το πατήσεις, κάθε νησί γράφει σε ποιο αρχιπέλαγος ανήκει, και συνεχίζει να το γράφει μέχρι να το κλείσεις. Το πάτημα δεν αλλάζει σε καμία από τις δύο περιπτώσεις: το νησί ανοίγει όπως πάντα. Τα αρχιπέλαγη δεν έχουν όνομα, μόνο αριθμό, και δεν είναι σύνορα: η σήμανση δείχνει μόνο ποια νησιά στέκονται μαζί. Στους παλιούς κόσμους που ιδρύθηκαν πριν υπάρξουν τα αρχιπέλαγη δεν εμφανίζεται ούτε κουμπί ούτε σήμανση, γιατί εκείνα τα νησιά πράγματι δεν έχουν ομαδοποιηθεί.

Δεν χρειάζεται να ψάξεις ένα νησί με το μάτι: γράψε μέρος από το όνομά του ή τον αριθμό ενός αρχιπελάγους στο πλαίσιο πάνω αριστερά στον χάρτη· το πλήκτρο / ή το Ctrl+K σε πηγαίνει στο πλαίσιο. Δεν έχουν σημασία τα κεφαλαία, οι τόνοι και τα ειδικά γράμματα ενός ονόματος: μπορείς να τα γράψεις και με τα απλά λατινικά γράμματα. Πρώτα έρχονται τα ονόματα που αρχίζουν με ό,τι έγραψες, και τα δικά σου νησιά προηγούνται πάντα. Όταν διαλέξεις ένα αποτέλεσμα, ο χάρτης πηγαίνει εκεί και γύρω από το νησί ανάβει για λίγο ένας κύκλος· αν διαλέξεις αρχιπέλαγος, χωράει ολόκληρο στην οθόνη και κάθε νησί γράφει σε ποιο αρχιπέλαγος ανήκει. Η αναζήτηση βρίσκει μόνο νησιά και αρχιπελάγη, όχι ονόματα παικτών ή πόλεων. Στο παιχνίδι του προγράμματος περιήγησης το πλαίσιο βρίσκεται πάνω από τον χάρτη· στην εφαρμογή βρίσκεται πάνω από τη λίστα στη σελίδα του κόσμου και, αν διαλέξεις αρχιπέλαγος, η λίστα περιορίζεται στα νησιά του.

Όρμος των Πειρατών

Στα ανοιχτά κάθε νησιού, λίγο μακριά από την ακτή του, σε δική του νησίδα βρίσκεται ένας Όρμος των Πειρατών. Ο όρμος δεν είναι θέση πόλης· εκεί δεν χτίζεται πόλη.

Αν έχεις πόλη στο νησί, μπορείς να κάνεις επιδρομή στον όρμο με τα πλοία σου. Ο όρμος είναι δικός σου: το επίπεδο και η αποθήκη του ανήκουν μόνο σε σένα, και οι επιδρομές άλλων παικτών στο νησί δεν τα αλλάζουν. Στην αποθήκη του υπάρχουν άφθονες πρώτες ύλες κάθε είδους, κυρίως όσες δεν παράγει το νησί: ένας τρόπος να φτάσεις στις άλλες πρώτες ύλες χωρίς να ιδρύσεις αποικία. Οι πειρατές έρχονται και σε σένα· όσα λεηλατούν φυλάσσονται σε αυτή την αποθήκη και τα παίρνεις πίσω με επιδρομή στον όρμο. Οι κανόνες: Όρμος των Πειρατών, Επιθέσεις πειρατών.

Όταν οι πειρατές κρατούν ένα κοίτασμα

Αν οι πειρατές αποκλείσουν ένα κοίτασμα στο νησί σου, δεν παράγεται τίποτα εκεί όσο διαρκεί ο αποκλεισμός. Οι εργάτες μένουν στη θέση τους και συνεχίζουν να πληρώνονται· η παραγωγή που χάθηκε δεν επιστρέφεται. Μόλις ξεκινήσει ο αποκλεισμός, οι εργάτες του κοιτάσματος εγκλωβίζονται και μέχρι να τον σπάσεις ή να τελειώσει δεν μπορούν ούτε να αποσυρθούν ούτε να σταλούν άλλοι· η ώρα ανάμεσα στην προειδοποίηση και την έναρξη είναι ο χρόνος για να τους βγάλεις. Τον αποκλεισμό τον βλέπεις δίπλα στο κοίτασμα στη σελίδα της Οικονομίας και πάνω του στην προβολή του νησιού· μπορείς να τον σπάσεις πριν λήξει (Επιθέσεις πειρατών). Αν το κοίτασμα είναι σταφυλιών, δεν μπαίνουν σταφύλια στο κελάρι και, όταν τελειώσει το απόθεμα, πέφτει η ικανοποίηση (Πληθυσμός και ικανοποίηση).

Πόσο παράγω;

Στην άποψη πόλης γράφει η ωριαία παραγωγή σου. Ο αριθμός αυτός προκύπτει από το πόσους εργάτες έστειλες στο κοίτασμα, από το πόσα βγάζει ένας εργάτης στο επίπεδο του κοιτάσματος, από την ταχύτητα του κόσμου και από τις έρευνες που αυξάνουν την παραγωγή. Όσο διαρκεί η Αναρχία, η παραγωγή πέφτει.

Η παραγωγή είναι ένας ρυθμός ανά εργάτη: διπλάσιοι εργάτες, περίπου διπλάσιες πρώτες ύλες. Όμως οι πρώτες ύλες που παράγεις δεν μαζεύονται για πάντα: όταν γεμίσει η αποθήκη, η παραγωγή πάει χαμένη, ενώ τους μισθούς των εργατών συνεχίζεις να τους πληρώνεις. Περισσότερα: Αποθήκη και προστατευμένο απόθεμα.