Genel Bakış

Her şeyi insanlar yapar

Şehrinin nüfusu tek bir havuzdur ve o havuzdaki her yurttaş bunlardan biridir: boşta, işçi, bilgin ya da rahip.

Askerler bu havuzun dışında değildir: bir asker de yurttaştır, ama vergi vermez ve bakım ister.

Bir yurttaş ne yapar?

İki ayrı defter

Bilgi hangi deftere girer?

Bilgi bu iki defterin dışında durur. Altın gibi o da senindir, şehrin değil: bilginler onu her şehirde üretir, hepsi tek hesapta birikir. Ama Bilgi'yle mal alınmaz, ücret ya da bakım ödenmez; yalnız araştırmalara ve Cephanelik geliştirmelerine harcanır (Akademi). Bütün araştırmaları bitirdiğinde de boşa birikmez: Cephanelik geliştirmelerinin son seviyesi yoktur (Ağaç bitince Bilgi).

Zaman nasıl işler?

Hiçbir şey sen bakınca olmaz. Şehrin sen kapalıyken de üretir, büyür ve harcar; ekranı açtığında gördüğün şey geçen sürenin hesaplanmış sonucudur.

Bunun bir sonucu var: ne sıklıkta baktığın hiçbir şeyi değiştirmez. Bir saat boyunca on kez bakmakla hiç bakmamak aynı sonucu verir. Tek istisna uzun yokluktur: halk hükümdarını günlerce görmezse Umursamazlık başlar ve vergi azalır.

Halk memnun kalmalı

Her yurttaş Taverna'dan üzüm ya da balık bekler, ve şehir büyüdükçe bu beklenti de büyür (İhtiyaç). Beklediğini bulamazsa vergi düşer, en kötüsünde isyan eder ve yurttaşlar şehirden göç eder. Taverna boş kalırsa kıtlık çıkar ve her gün derinleşir; uzun sürerse aç halk işi bırakır. Ekonomiyi okurken vergiyi, nüfusu ve memnuniyeti birbirine bağlı üç şey olarak düşün.