Przegląd
Dwie księgi: surowce należą do miasta, Złoto – do ciebie.
Wszystko robią ludzie
Ludność twojego miasta to jedna pula, a każdy obywatel należy w niej do jednej z tych grup: wolnych, robotników, uczonych albo kapłanów.
Żołnierze nie stoją poza tą pulą: żołnierz też jest obywatelem, tyle że nie płaci podatków i trzeba go utrzymywać.
Co robi obywatel?
| Obywatel | Co daje | Co kosztuje |
|---|---|---|
| Wolny | Płaci podatki | — |
| Robotnik | Wydobywa surowce | Pobiera płacę |
| Uczony | Wytwarza Wiedzę | Pobiera płacę |
| Kapłan | Sprowadza na miasto działanie bóstwa opiekuńczego | — |
Dwie osobne księgi
| Cecha | Surowce | Złoto |
|---|---|---|
| Co to jest | Drewno, Kamień, Marmur, Żelazo, Winogrona | Pieniądz w grze |
| Do kogo należy | Do każdego miasta osobno | Do ciebie – jeden skarbiec na wszystko |
| Skąd się bierze | Z pracy robotników przy złożach na wyspie | Z podatków, które płacą wolni obywatele |
| Na co idzie | Budowa, rekrutacja, handel | Płace, utrzymanie wojska i niektóre koszty |
| Granica | Pojemność magazynu miasta | Brak |
Do której księgi należy Wiedza?
Wiedza nie należy do żadnej z tych ksiąg. Tak jak Złoto należy do ciebie, a nie do miasta: uczeni wytwarzają ją w każdym mieście, a cała trafia na jedno konto. Za Wiedzę nie kupisz jednak towarów ani nie opłacisz płac czy utrzymania; wydaje się ją tylko na badania i na ulepszenia w Zbrojowni (Akademia). Także po ukończeniu wszystkich badań nie gromadzi się na próżno: ulepszenia w Zbrojowni nie mają ostatniego poziomu (Wiedza po drzewie badań).
Jak płynie czas?
Nic nie czeka, aż zajrzysz. Twoje miasto produkuje, rośnie i wydaje także pod twoją nieobecność, a to, co widzisz po otwarciu ekranu, jest wyliczonym wynikiem czasu, który minął.
Wynika z tego jedna ważna rzecz: to, jak często zaglądasz, niczego nie zmienia. Czy zajrzysz dziesięć razy w ciągu godziny, czy ani razu – wynik będzie dokładnie ten sam. Jedynym wyjątkiem jest długa nieobecność: jeśli lud nie widzi władcy przez wiele dni, zaczyna się obojętność i podatek maleje.
Lud musi pozostać zadowolony
Każdy obywatel oczekuje od Tawerny winogron albo ryb, a w miarę jak miasto rośnie, rośnie też to oczekiwanie (potrzeby). Jeśli lud tego nie znajdzie, podatek spada, w najgorszym razie lud się buntuje, a obywatele emigrują z miasta. Gdy Tawerna stoi pusta, wybucha głód, który z każdym dniem się pogłębia; jeśli trwa długo, głodny lud porzuca pracę. Czytając ekonomię, myśl o podatku, ludności i zadowoleniu nie osobno, lecz jako o trzech powiązanych sprawach.
Liczby pochodzą prosto z danych gry. Aktualizacje balansu mogą zmienić niektóre z nich, ale same zasady działają dokładnie tak, jak opisano tutaj.
