Amunicja

Oddział to trzy grupy

Gdy skończy się amunicja

Oddział bez amunicji nie ginie: wciąż jest na polu, wciąż się go liczy i wciąż jest celem. Po prostu nie może wykonać ataku, który wymaga amunicji.

Oddaje miejsce w linii oddziałowi z pełnymi kołczanami, a świeży żołnierze zaczynają strzelać w następnej rundzie. Oddział, który się wystrzelał, przechodzi do rezerwy bez amunicji; jego kołczany nigdy nie mieszają się z kołczanami żołnierzy, którzy jeszcze nie strzelali – kto ma jeszcze strzały, ten je zachowuje. Koniec amunicji to nie kara, tylko zegar, który odmierza, jak długo starczy ci siły strzeleckiej.

Rodzaje amunicji

Ile salw?

Każdy atak zużywa jeden punkt amunicji, więc pojemność kołczana mówi, przez ile rund oddział może strzelać z linii. Łucznik, który ma piętnaście punktów, milknie po piętnastu rundach w linii. Jeden rodzaj nigdy nie zastąpi drugiego: skrzynia bełtów nie napełni kołczana. Jednostki, które nie używają amunicji, nigdy się nie wystrzelają; co kto nosi, podają tabele jednostek.

Salwa, która nie mogła niczego dosięgnąć, nic nie kosztuje: strzała, której nie wypuszczono, się nie liczy.

Posiłki a amunicja

Świeże posiłki przynoszą własną amunicję. Nie uzupełniają tego, co już jest na polu.

Jeden świeży łucznik wysłany do pięciu tysięcy łuczników bez amunicji nie napełni pięciu tysięcy kołczanów – doda jeden pełny. Aby odzyskać siłę strzelecką, potrzebujesz świeżych wojsk w liczbie, która naprawdę coś znaczy.

Amunicja obrońcy

Obrońca jest w mieście, a miasto co rundę wytwarza trochę amunicji: Zbrojownia robi strzały, pociski z procy i bełty, a Warsztat oblężniczy – kamienie. Miasto bez Zbrojowni nie wytworzy strzał, a miasto bez Warsztatu oblężniczego – kamieni.

Każdy budynek zaopatruje tylko obrońców własnego miasta, a ile wytwarza, zależy od jego poziomu: każdy poziom dodaje tyle samo. Zbrojownia w innym mieście nie przyśle tu ani jednej strzały; rozbudowa Zbrojowni w danym mieście oznacza, że jego łucznicy będą strzelać dłużej, gdy to miasto zostanie oblężone. Na jakim poziomie stały budynki w chwili rozpoczęcia oblężenia, na takim produkują przez całe oblężenie; rozbudowa w trakcie przychodzi dla tego oblężenia za późno.

W każdej rundzie amunicja trafia najpierw do oddziału w linii, potem do rezerwy z amunicją, a na końcu do żołnierzy z pustymi kołczanami. Sojusznicze oddziały stojące w mieście też dostają swoją część z tej samej produkcji; sojusznik, który przybywa, nie przynosi własnej Zbrojowni. To jednak nie jest amunicja bez końca: to produkcja, a nie zapas – nadwyżki się nie odkłada, a liczny garnizon zużywa ją szybciej, niż miasto ją wytwarza. Dokładnie o tym mówi wiersz Miasto nie nadąża w panelu bitwy.

Co wytwarza miasto

Każdy wiersz pokazuje, na ile strzałów budynek daje amunicji obrońcom swojego miasta w każdej rundzie oblężenia; jeden strzał to jeden żołnierz strzelający raz. Wartości pochodzą bezpośrednio z danych gry. Te budynki nie mają ostatniego poziomu; każdy poziom dodaje dalej tyle samo.